دیدن ناراحتی فرزندمان سخت است. به همین دلیل گاهی وقتی می‌بازد برایش جایزه می‌خریم، وقتی به مهمانی دعوت نمی‌شود یک تفریح ویژه ترتیب می‌دهیم یا وقتی نمره‌اش پایین‌تر شده، فوراً تلاش می‌کنیم حالش را خوب کنیم.

این رفتارها از روی عشق‌اند؛ اما ممکن است ناخواسته این پیام را به کودک بدهند:

«ناراحتی قابل‌تحمل نیست و باید فوراً از بین برود.»

درحالی‌که تحمل ناکامی یکی از پایه‌های مهم تنظیم هیجان و سلامت روان است. کودک لازم است در کنار یک بزرگسال امن تجربه کند که می‌تواند ببازد، «نه» بشنود یا ناامید شود؛ اما همچنان دوام بیاورد و از احساسش عبور کند.

حمایت به معنای حذف ناراحتی نیست. حمایت یعنی کنارش بمانیم و بگوییم:

«می‌دانم خیلی ناراحت شدی.»

«لازم نیست همین الان حالت خوب شود.»

«من کنارتم؛ با هم از این احساس عبور می‌کنیم.»

قرار نیست دنیا را تغییر دهیم تا کودک هیچ احساس سختی را تجربه نکند؛ قرار است کمکش کنیم هنگام روبه‌روشدن با این احساس‌ها تنها نباشد.

اگر فرزندتان در برابر «نه» شنیدن، باختن یا نرسیدن به خواسته‌هایش واکنش‌های شدیدی نشان می‌دهد، یا نمی‌دانید چگونه هم‌زمان همدل باشید و مرزهای خود را حفظ کنید، در جلسات مشاوره والدین می‌توانیم متناسب با سن، ویژگی‌ها و شرایط فرزندتان راهکارهای مشخص‌تری پیدا کنیم.

برای دریافت راهنمایی تخصصی می‌توانید با من وقت مشاوره رزرو کنید.