طرحواره های ناسازگار یانگ

پرسشنامه طرحواره یانگ (YSQ) یک ابزار روانشناختی معتبر است که برای شناسایی طرحواره‌های ناسازگار اولیه طراحی شده است. این طرحواره‌ها، الگوهای ذهنی و هیجانی هستند که معمولاً در دوران کودکی یا نوجوانی شکل می‌گیرند و می‌توانند بر رفتار، روابط و تصمیم‌گیری‌های ما در بزرگسالی تأثیر بگذارند. دقت و علمی بودن: این ابزار توسط دکتر جفری یانگ، بنیان‌گذار طرحواره‌درمانی، طراحی شده است. خودشناسی: نتایج این پرسشنامه به شما کمک می‌کند تا نقاط قوت و ضعف خود را بهتر درک کنید. راهنمایی برای درمان: در صورت وجود طرحواره‌های ناسازگار، می‌توانید از آن به عنوان راهنمایی برای آغاز فرآیند درمان استفاده کنید. نتایج این تست به صورت تحلیلی ارائه می‌شود و می‌تواند به شما دید عمیق‌تری نسبت به ریشه‌های مشکلات هیجانی و رفتاری‌تان بدهد.

۰ از ۹۰ پرسش

۱.1.اغلب کسی را نداشته‌ام که از من حمایت کند، حرف‌هایش را به من بزند و عمیقاً نگران اتفاقی باشد که برای من می‌افتد.
۲.2. من به افراد نزدیکم خیلی وابسته‌ام، چون می‌ترسم که مبادا مرا ترک کنند.
۳.3. احساس می‌کنم مردم از من سودجویی می‌کنند.
۴.4. وصله ناجور جمع هستم.
۵.5. مردان یا زنانی که دوستشان دارم، وقتی عیب‌های مرا می‌بینند، نمی‌توانند دوستم داشته باشند.
۶.6. تقریبا هیچ کاری را نمی توانم به خوبی دیگران انجام دهم.
۷.7. احساس می کنم نمی‌توانم به تنهایی از پس کارهای زندگی روزمره ام بربیایم.
۸.8. نمی‌توانم از شرّ این احساس رها شوم که مبادا اتفاق بدی بیفتد.
۹.9. قادر نیستم از والدینم جدا شوم، کاری که هم سن و سال‌هایم انجام می‌دهند.
۱۰.10. اعتقاد دارم که اگر بخواهم هر کاری انجام بدهم، برای خودم دردسر درست می کنم.
۱۱.11. در نهایت، کار مراقبت از نزدیکانم روی دوش من است.
۱۲.12. از اینکه احساس‌های مثبتم (مثل محبت، هم‌دردی) را به دیگران ابراز کنم، خیلی خجالت می‌کشم.
۱۳.13. باید در هر کاری که انجام می‌دهم بهترین باشم، نمی‌توانم بپذیرم که نفر دوم باشم.
۱۴.14. وقتی از کسی چیزی می‌خواهم، خیلی برای من سخت است که «نه» بشنوم.
۱۵.15. حوصله انجام کارهای متداول زندگی یا کارهای ملال‌آور را ندارم.
۱۶.16. ثروت و معاشرت با افراد سرشناس باعث احساس ارزشمندی من می‌شود.
۱۷.17. حتی زمانی که کارها خوب پیش می‌رود، احساس می‌کنم که این حس خوب، موقتی است.
۱۸.18. اگر اشتباه کنم باید تنبیه شوم.
۱۹.19. به طور کلی کسی نبوده که به من عاطفه، محبت و صداقت نشان بدهد.
۲۰.20. آنقدر به مردم نیازمندم که نگران از دست دادن آنها هستم.
۲۱.21. احساس می‌کنم در حضور دیگران باید از خودم محافظت کنم، چون در غیر اینصورت عمداً به من آسیب می‌زنند.
۲۲.22. اساساً خیلی با دیگران فرق دارم.
۲۳.23. اگر کسی واقعا مرا بشناسد، مایل نیست با من رابطه‌ای صمیمی برقرار کند.
۲۴.24. هر زمان پیشرفتی در کارم به وجود می‌آید، احساس بی‌کفایتی می کنم.
۲۵.25. فکر می‌کنم در انجام کارهای روزمره، آدم وابسته‌ای هستم.
۲۶.26. احساس می‌کنم هر لحظه ممکن است یک فاجعه طبیعی، جنایی، حقوقی یا پزشکی برای من اتفاق بیفتد.
۲۷.27. من و والدینم تمایل داریم خود را بیش از حد در زندگی و مسایل دیگران درگیر کنیم.
۲۸.28. احساس می‌کنم چاره ای ندارم جز اینکه به خواسته‌های دیگران تن بدهم، چون در غیر اینصورت یا مرا ترک می‌کنند یا درصدد تلافی بر می‌آیند.
۲۹.29. آدم خوبی هستم چون بیش از آن که به فکر خودم باشم به فکر دیگرانم.
۳۰.30. از اینکه احساساتم را به دیگران ابراز کنم خیلی شرمسار می‌شوم.
۳۱.31. سعی می‌کنم نهایت تلاش خودم را بکنم، خوب بودن نسبی کار، هیچگاه مرا راضی نمی‌کند.
۳۲.32. آدم خاصی هستم و نمی توانم محدودیت‌هایی را که بر سر راه دیگران وجود دارد، بپذیرم.
۳۳.33. اگر به یکی از اهدافم نرسم زود مایوس می‌شوم و دست از تلاش بر می‌دارم.
۳۴.34. دستیابی به موفقیت برای من بی‌نهایت ارزشمند است به شرط اینکه دیگران این موفقیت را ببینند.
۳۵.35. اگر اتفاقات خوبی در زندگی ام بیفتد، نگرانم که مبادا بدشانسی از راه برسد.
۳۶.36. اگر سنگ تمام نگذارم بدون شک شکست می‌خورم.
۳۷.37. در بیشتر اوقات زندگی، این احساس به من دست نداد که برای فرد دیگری، شخص ویژه و ممتاز به شمار می‌روم.
۳۸.38. نگرانم افرادی که دوستشان دارم، فرد دیگری را پیدا کنند و او را به من ترجیح بدهند و مرا ترک کنند.
۳۹.39. دیگران دیر یا زود به من خیانت می‌کنند.
۴۰.40. نمی‌توانم به کسی تعلق خاطر داشته باشم، انسان گوشه‌گیری هستم.
۴۱.41. لیاقت عشق، توجه و احترام دیگران را ندارم.
۴۲.42. بیشتر مردم در حوزه های کار (یا تحصیل) یا پیشرفت از من تواناترند.
۴۳.43. عقل درست و حسابی ندارم.
۴۴.44. نگرانم که مبادا دیگران به من صدمه جسمی بزنند.
۴۵.45. اگر من و والدینم، مسایل جزئی و خصوصی خود را از یکدیگر پنهان کنیم، احساس گناه یا خیانت می کنیم.
۴۶.46. در روابطم، به دیگران اجازه می دهم که بر من مسلط شوند.
۴۷.47. از بس که سرگرم انجام کارهای دیگران هستم، وقت کمی برای خودم می ماند.
۴۸.48. برای من خیلی سخت است که صمیمی و بی‌تکلف رفتار کنم.
۴۹.49. من باید به تمام مسئولیت‌هایم عمل کنم.
۵۰.50. از اینکه مرا محدود کنند یا جلوی کارم را بگیرند، به شدت متنفرم.
۵۱.51. برای من خیلی سخت است که رضایت یا خواسته‌های آنی خود را فدای اهداف بلندمدت کنم.
۵۲.52. اگر نتوانم توجه دیگران را جلب کنم، احساس می کنم آدم کم اهمیتی هستم.
۵۳.53. خیلی نمی توانم در کارها دقت کنم چون تقریبا همیشه کارها غلط از آب درمی آیند.
۵۴.54. اگر اشتباه کنم باید تنبیه شوم.
۵۵.55. در اغلب اوقات زندگی کسی را نداشته ام که واقعا به حرف دل من گوش دهد، مرا بفهمد یا اینکه احساس ها و نیازهای واقعی مرا درک کند.
۵۶.56. وقتی احساس می کنم کسی که برایم مهم است از من دوری می کند، مایوس می‌شوم.
۵۷.57. نسبت به انگیزه های دیگران، سوءظن شدید دارم.
۵۸.58. احساس می کنم با مردم بیگانه ام.
۵۹.59. احساس می کنم هیچکس مرا دوست ندارد.
۶۰.60. اکثر افراد در کار(یا تحصیل) از من با استعدادترند.
۶۱.61. اگر به قضاوت های خودم در موقعیت های روزمره زندگی اعتماد کنم، تصمیم های اشتباهی می گیرم.
۶۲.62. نگرانم کل سرمایه ام را از دست بدهم و فقیر و بی خانمان شوم.
۶۳.63. اغلب احساس می کنم انگار سایه سنگین والدینم دائم بر سر من است. به نحوی که نمی توانم یک زندگی جداگانه ای برای خودم داشته باشم.
۶۴.64. همیشه به دیگران اجازه می دهم که به جای من تصمیم بگیرند، چون واقعا نمی دانم چه می خواهم.
۶۵.65. همیشه به درد دل دیگران گوش می دهم.
۶۶.66. آنقدر خودم را کنترل می کنم که مردم فکر می کنند آدم بی احساسی هستم. کاملاً غلط
۶۷.67. احساس می کنم برای پیشرفت و دستیابی به خواسته هایم، همواره تحت فشار هستم.
۶۸.68. احساس میکنم نباید از قوانین و قراردادهای بهنجاری که مردم تابع آنها هستند، اطاعت کنم.
۶۹.69. نمی توانم خودم را مجبور کنم که کارهای بدون لذت را انجام بدهم، حتی اگر بدانم که این کارها، نتایج خوبی به دنبال دارد.
۷۰.70. در هر جمع یا اجتماعی به دنبال دریافت توجه و تحسین دیگران هستم.
۷۱.71. مهم نیست که چقدر سخت کوش باشم، نگرانم که تمام سرمایه مالی ام را بر باد فنا بدهم.
۷۲.72. دلیل اشتباه من مهم نیست، زمانی که مرتکب اشتباه می شوم باید جریمه شوم.
۷۳.73. وقتی نمی دانستم کاری را چگونه انجام بدهم، به ندرت شخصی پیدا می شود که مرا نصیحت یا راهنمایی کند.
۷۴.74. برخی اوقات آنقدر نگران آن هستم که دیگران مرا ترک کنند، که آنها را از خود دور می کنم.
۷۵.75. معمولا به طور جدی به انگیزه های نهایی مردم فکر میکنم.
۷۶.76. همیشه احساس می کنم در جمع، جایی ندارم.
۷۷.77. در بسیاری از جنبه ها چنان شخصیت پر از عیب و ایرادی دارم که نمی توانم در کنار دیگران راحت باشم.
۷۸.78. در کار(یا تحصیل) مثل بقیه باهوش نیستم.
۷۹.79. نمی توانم به توانایی های خودم برای حل مشکلات روزمره، اعتماد کنم.
۸۰.80. نگرانم به بیماری خطرناکی مبتلا شوم، حتی وقتی که پزشک هیچگونه علامت خطری تشخیص نداده است.
۸۱.81. اغلب احساس می کنم هویت جداگانه ای از والدینم ندارم.
۸۲.82. خیلی برای من مشکل است که از دیگران تقاضا کنم حقوقم را رعایت و احساساتم را درک کنند.
۸۳.83. اطرافیانم معتقدند که من برای رفع نیازهای دیگران زیاد تلاش می کنم، ولی برای خودم کاری نمی کنم.
۸۴.84. از نظر دیگران، من آدم عصبی و ناراحتی هستم.
۸۵.85. وقتی کاری را اشتباه انجام می دهم، نمی توانم خودم را ببخشم یا دست به بهانه تراشی بزنم.
۸۶.86. احساس می کنم کارها و خواسته های من ارزشمندتر از کارها و خواسته های دیگران است.
۸۷.87. به ندرت توانسته ام به تصمیم ها و راه حل هایم پایبند باشم.
۸۸.88. برای اینکه احساس کنم آدم ارزشمندی هستم نیازمند تایید، تحسین و تمجید زیاد دیگران هستم.
۸۹.89. نگرانم مبادا یک تصمیم اشتباه به فاجعه ای تمام عیار منجر شود.
۹۰.90. آدم بدی هستم که لایق تنبیه است.